Ποιήματα - Ελευθερία Ζέλκα

    Η φωτογραφία, από την οποία αντλεί έμπνευση το πρώτο ποίημα, τραβήχτηκε το 2013 στον Άγιο Ιωάννη Δέτη (Μοναστήρι) της Πάρου - προσωπικό αρχείο       Σήμερα θα δημοσιεύσω τρία ποιήματα με θέμα τη θάλασσα ως σκοτεινό καθρέφτισμα της ψυχής του ανθρώπου.       Το πρώτο ποίημα περιλαμβάνεται σε μια ανέκδοτη προς το παρόν συλλογή με τίτλο "Μύθοι του Ανθρώπου", στην οποία κάθε ποίημα συνοδεύεται από την φωτογραφία, από την οποία και αντλεί έμπνευση.   Ακινησία   Πάρε τα μάτια μου και κράτα τα εσύ. Να 'χω τα χέρια μου ελεύθερα. Αλήθεια, ήθελα να κολυμπήσω σήμερα, μα τελικά στάθηκα στην άκρη άπραγη  και με πήρε πάλι το ηλιοβασίλεμα. Σαν κάτι να περίμενα και πάσχιζα να δω, να εμφανιστεί επιτέλους στον ορίζοντα, μ' αυτό δε φάνηκε ούτε και απόψε. Και στέγνωσαν τα μάτια μου και μίκρυναν  κι έπεσαν απ' τις κόγχες τους στην άμμο. Τα πήρα με τα χέρια και τα σήκωσα, μα πάρ' τα σε παρακαλώ εσύ, να τα ξεπλύνεις λίγο. Κοντεύουν πια να τυφ...

  Προσωπικό αρχείο: ο ποταμός Άρδας  από τη γέφυρα στην Ελιά Έβρου             Θα μπορούσα να γράψω πολλά για το αγαπημένο μου χωριό, την Ελιά Έβρου, τόπο καταγωγής της μαμάς μου. Όλα τα καλοκαίρια που θυμάμαι τα πέρασα εκεί. Ξέγνοιαστα, κοντά στη φύση, με φίλους, με ποδήλατα, με βόλτες στο ποτάμι, με χορούς και θέατρα και άλλα πολλά παιχνίδια.         Με το πέρασμα των χρόνων, δυστυχώς πολλά έχουν αλλάξει σ' εκείνο το μακρινό σημείο της πατρίδας μας. Τα χωριά έχουν ερημωθεί, πολλά σπίτια έχουν εγκαταλειφθεί, οι νέοι μετακομίζουν στα αστικά κέντρα, τα σχολεία στα μικρά χωριά έχουν κλείσει από χρόνια. Κι ο κόσμος επιστρέφει μόνο για λίγες μέρες τον Αύγουστο για τις διακοπές. Εκείνο το διάστημα πραγματικά ζωντανεύει και φωτίζεται ο τόπος! Τον υπόλοιπο χρόνο, όμως, είναι ολοφάνερη η εγκατάλειψη.           Στο πρώτο ποίημα περιγράφω ακριβώς τέτοιες εικόνες. Το δεύτερο προέκυψε από τη συγκίνησή μου κατά τη δ...

                                                             Προσωπικό αρχείο: Μώλος, 12/2025 Θα συνεχίσω σήμερα με δύο ποιήματα εμπνευσμένα επίσης σε παραλίες του όμορφου νησιού μας, βέβαια το καταχείμωνο: Χρυσή Ακτή και Μώλος.            Το πρώτο έχει δημοσιευτεί στο ηλεκτρονικό περιοδικό Storywits:    https://storywits.com/issues/  Οκτώβριος 2025, σ. 310      Το δεύτερο έχει αποσπάσει το δεύτερο βραβείο στον λογοτεχνικό διαγωνισμό "Λυρική Παμβώτιδα 2025" της Εταιρείας Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου. Το θέμα ήταν:   “ Στην άμμο τα έργα στήνονται μεγάλα των ανθρώπων   και σαν παιδάκι τα γκρεμίζει ο χρόνος με το πόδι ”. Πρόκειται για  ένα διαχρονικό μήνυμα του Καρυωτάκη για όλους εκείνους τους διορισμένους πλουτοκράτες που θέλου...

  Φωτογραφία από το αρχείο μου.  Θα της δώσω τον τίτλο "Λέξεις μεταμορφωμένες".  Πρόκειται για έργο της κόρης μου Ισμήνης με γράμματα με μαγνητάκια. Με αφορμή την χθεσινή εισαγωγή, ανεβάζω σήμερα ακόμα δύο ποιήματα γραμμένα για την τέχνη της ποίησης. Το ένα υπάρχει δημοσιευμένο στο περιοδικό Storywits, το άλλο δημοσιεύθηκε πρόσφατα στη σελίδα Fruitful Writing.  Αυτοί που γράφουμε ποιήματα                                                                                τσουλήθρα στην παιδική χαρά                                                              ...

Εικόνα: cnn.gr από το αρχείο του Ι. Αποστολόπουλου  Πλησιάζοντας τα περσινά Χριστούγεννα  με όλα αυτά που συνέβαιναν στον κόσμο και με αφορμή μια πρόσκληση σε διαγωνισμό χριστουγεννιάτικου ποιήματος, δυσκολεύτηκα να σκεφτώ κάτι αισιόδοξο. (Η αλήθεια είναι πως δεν είναι και του χαρακτήρα μου... 😏 ) Προέκυψαν λοιπόν τα παρακάτω, που έχουν δημοσιευθεί και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Storywits.  https://storywits.com/issues/  Δεκεμβρίου 2025 Οχιάγγελοι   Όχι άλλους άγγελους ξανθούς με γαλανά τα μάτια στραμμένα προς τον ουρανό με απάθεια  για τα γήινα έντομα αυτού του κόσμου. Με ρόδινα τα μάγουλα, μακάρια την έκφραση  και υποψία χαμόγελου στα χείλη. Φέρτε μου άγγελους με πόδια βρόμικα, χωμένα ως τα γόνατα στη λάσπη. Με μαύρο κούτελο και μαύρα χείλη, που έχουν πιει μαύρο νερό από τον Κάτω κόσμο  και τον Πάνω. Μαύρα τα πληγωμένα μάτια τους - ίριδες και βολβοί. Με μαύρες κελεμπίες ξεσκισμένες, που σέρνονται αδιάφορα στους μαύρους δρόμους. Ακόμα και γυμνούς...

       Δεν είχα σκοπό μέχρι πρότινος να φτιάξω ιστολόγιο. Όπως δεν είχα σκοπό βέβαια να δημοσιεύω έργα μου και να εκδώσω και βιβλία - κι όμως τελικά το τόλμησα. Μπήκα λοιπόν στον χορό και στον χώρο της ποίησης (απρόσκλητη και με αμφίβολης αξίας "δώρα") χάρη σε κάποιους μερακλήδες πρωτοχορευτές που βρέθηκαν στον δρόμο μου, μιας και θα μπορούσα να πω ότι η ποίηση, ανάμεσα σε πολλά άλλα, είναι και ένας ατέλειωτος χορός με πολλούς ρυθμούς και διάφορες μελωδίες.      Δεν ξέρω να πω αν είναι της μόδας ή παρωχημένος ο χορός ή ακόμα και εκκεντρικός στην εποχή μας. Ξέρω όμως πως επιτελεί διττό σκοπό: αυτόν της ικανοποίησης του συγγραφέα κι εκείνον της ικανοποίησης του αναγνώστη μέσα από την επικοινωνία τους, αλλά και μέσω της προσωπικής ανατροφοδότησης που παίρνει ο καθένας ξεχωριστά για τον εαυτό του, γράφοντας ή/και διαβάζοντας και ερμηνεύοντας ένα έργο.       Και κάπως έτσι συνεχίζουν να μπαίνουν στον κύκλο κι άλλοι συγχορευτές και να δίν...

Γεννήθηκα το 1982 και μεγάλωσα στην Αθήνα. Κατάγομαι από τη Θεσσαλονίκη και τον βόρειο Έβρο. Σπούδασα παιδαγωγικά στη Θεσσαλονίκη και εργάζομαι ως δασκάλα από το 2004.       Τα τελευταία χρόνια ζω με την οικογένειά μου στις Λεύκες Πάρου. Έχω ασχοληθεί με διάφορες τέχνες, όπως ζωγραφική, μουσική, χορό, τραγούδι και θέατρο.       Έχω παρακολουθήσει το σεμινάριο δημιουργικής γραφής για τον ποιητικό λόγο του ΕΚΠΑ, το σεμινάριο δημιουργικής γραφής του ομίλου Ευδόκιμος και δύο σεμινάρια του ομίλου Κέφαλος για τη συγγραφή παραμυθιών και το μάθημα ΦΙΛ4.2: Κ. Π. Καβάφης: Ο σημαντικότερος  Έλληνας ποιητής, μετά τους αρχαίους,  το οποίο προσφέρεται από το Κέντρο Ανοικτών Διαδικτυακών Μαθημάτων Mathesis των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας, με διδάσκοντα τον κ. Διονύση Καψάλη, συγγραφέα.     Έχω εκδώσει μέχρι στιγμής τις ποιητικές συλλογές: Ένα μικρό πέρασμα : Εκδόσεις Οσελότος, 2023 Ένα μικρό πέρασμα —...