Ποιήματα - Ελευθερία Ζέλκα

                  Ημέρα πένθους και διαδηλώσεων μνήμης και διαμαρτυρίας. Τουλάχιστον αυτό.          Τρία ποιήματα σε ύφος κωμικοτραγικό, που αντλούν στοιχεία από Σουρή, Ελύτη, Θανάση Βέγγο αλλά και τη σύγχρονη καθημερινότητα. Βρίσκονται στο πρώτο βιβλίο μου ( Ένα μικρό πέρασμα , Οσελότος) - εκτός από το τελευταίο, που είναι από το 2ο ( Είναι στη φύση μας, Οσελότος ) - και γράφτηκαν λίγο πριν από την τραγωδία των Τεμπών για άλλους "κατήφορους", όπως απανωτές πυρκαγιές, βιασμούς παιδιών, γυναικοκτονίες και άλλα ατιμώρητα εγκλήματα (βλ. ανοχή, αναλγησία). Δυστυχώς, ταιριάζουν στη σημερινή εικόνα της χώρας μας από πολλές απόψεις. Όμως... Κι αν πάει, χάλασε πια ο κόσμος, σ' αυτούς που θα τον ξαναφτιάξουν  πρέπει να είμαστε κι εμείς. Πρώτοι εμείς. Κι εγώ τομάρι Απόκαμα να σκέφτομαι τι κόσμος είν' αυτός. Πού μεγαλώνω Θε’ μου τα παιδιά μου; Σιγά σιγά με καταπίνει ο οχετός. Παρέδωσα στη θλίψη τα κλειδιά μου. Την τηλεόραση...

        Δρόμοι του κουδουνιού, Θεσσαλονίκη 2014, προσωπικό αρχείο            Οι Αποκριές είναι μια περίοδος γεμάτη έθιμα με έντονους συμβολισμούς. Κουδούνια που διώχνουν τα κακά πνεύματα και ξυπνούν τη γη, μάσκες που ελευθερώνουν από την καταπίεση, σατιρικά δρώμενα, φωτιές που εξαγνίζουν, κάψιμο του Καρνάβαλου ως συμβόλου του κακού και της ασυδοσίας...       Μόνο που οι Αποκριές δεν είναι μόνο αυτή την εποχή του χρόνου. Μάσκες και παραπετάσματα με κρυμμένα μυστικά υπάρχουν γύρω μας παντού και πάντα. Μασκαράδες   Βάλαμε τα καλά ζεστά μας ρούχα  και κατεβήκαμε να δούμε κάτι μασκαράδες  τυλιγμένους με προβιές και κουδούνια κρεμασμένα. Κρατούν ξύλινα σκήπτρα, φορούν διαβόλου κέρατα και κάλτσες, μάσκες με παγονιού φτερά και πούπουλα  και μια φορά τον χρόνο παρελαύνουν, να διώξουν λέει τα κακά τα πνεύματα, να δώσουνε οι σπόροι τους καρπούς τους. Κι ίσως αυτό μας τράβηξε κοντά τους, γιατί από μασκαράδες με τα ...