Το ρητό και το άρρητο
" Μίλα. Οἱ λέξεις ἔχουν ἔχθρες μεταξύ τους, ἔχουν τοὺς ἀνταγωνισμούς: ἂν κάποια ἀπ᾿ αὐτὲς σὲ αἰχμαλωτίσει, σ᾿ ἐλευθερώνει ἄλλη. Τράβα μία λέξη ἀπ᾿ τὴ νύχτα στὴν τύχη ." Απόσπασμα από το ποίημα της Κικής Δημουλά "Η περιφραστική πέτρα" Το ρητό και το άρρητο λοιπόν. Αυτό που θες να φωνάξεις με όλο σου το είναι κι αυτό που προσπαθείς να ψιθυρίσεις, αλλά δεν βγαίνει με τίποτα. Αυτά που πρέπει να ειπωθούν για να πάει ο κόσμος λίγο παρακάτω κι αυτά που μένουν ανείπωτα, για να πάει λίγο παρακάτω μια ψυχή. Δύο ποιήματα με αντίστοιχο θέμα. Το πρώτο συμμετείχε στον 13ο διαγωνισμό ποίησης και πεζόμορφου στοχασμού του Συνδέσμου πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου και στην ομώνυμη ανθολογία με θέμα "Η γλώσσα μου, η δύναμή μου". Προσπαθεί να αναδείξει τη χρησιμότητα της γλώσσας μέσω της δύναμης που διαθέτει αυτή σαν "όπλο", χρησιμοποιώντας παρηχήσεις που τονίζουν αυτό που περιγράφεται κάθε φορά. Το δεύτερο περιλαμβάνεται στον συλλογικό τόμο "ά-ρ-ΡΗΤΑ" των εκ...