Για την ποίηση

 

Φωτογραφία από το αρχείο μου. 

Θα της δώσω τον τίτλο "Λέξεις μεταμορφωμένες". 

Πρόκειται για έργο της κόρης μου Ισμήνης με γράμματα με μαγνητάκια.

Με αφορμή την χθεσινή εισαγωγή, ανεβάζω σήμερα ακόμα δύο ποιήματα γραμμένα για την τέχνη της ποίησης. Το ένα υπάρχει δημοσιευμένο στο περιοδικό Storywits, το άλλο δημοσιεύθηκε πρόσφατα στη σελίδα Fruitful Writing. 

Αυτοί που γράφουμε ποιήματα                                                               τσουλήθρα στην παιδική χαρά

                                                                                                                    του Εθνικού Κήπου - Αθήνα

Αυτοί που γράφουμε ποιήματα και στίχους                                                         προσωπικό αρχείο

είμαστε δίχως άλλο πυροβολημένοι.

Επιμελώς κι εκούσια χαμένοι

μέσα στους άπειρους του νου μας λαβυρίνθους.

Πολύ συχνά σ' αλλόφρονα κατάσταση,

με το 'να πόδι σ' ένατη διάσταση,

καθόμαστε ψηλά σε μια κορφή

και πλάθουμε μορφές με σύννεφα.

Μετά γλιστράμε στις πλαγιές με φόρα

και πέφτουμε σε παγωμένα ακρογιάλια

κρυφά απ' τα μάτια άλλων ανθρώπων,

ωστόσο κάνοντας χλαπαταγή μεγάλη.

Και ύστερα, με δάχτυλα που στάζουν

- νομίζουμε οι ίδιοι - μεταμόρφωση,

αφήνουμε αλμυρούτσικα αποτυπώματα

έκθετα κι έκπληκτα σαν περιττώματα.

https://storywits.com/issues/ Αύγουστος 2025 σ. 140

Να 'γραφα

Να 'γραφα λέει ένα ποίημα
με λέξεις σαν βροχής καρεκλοπόδαρα
χοντρά που αφήνουν στρογγυλό σημάδι
εκεί που τη ρουφά το χώμα λαίμαργα

Να 'γραφα λέει ένα ποίημα
ξαπλωμένο χειμωνιάτικο φεγγάρι
που κάρφωσε στα σκοτεινά νερά του κόσμου
την αιώνια απόλυτη σοφία του

Να 'γραφα λέει ένα ποίημα
πέτρα αιχμηρή που δεν κατάφερε
να τη λειάνει το ποτάμι που την πέταξε
εκεί που μάτωσε η άπειρη θάλασσα

Με λέξεις σαν καινούργια δόντια
στο στόμα σκανδαλιάρικου παιδιού
να 'γραφα Θε’ μου ένα ποίημα ξανά
σαν πονηρό χαμόγελο στα χείλη Σου

https://fruitfulwriting.com/2026/01/12/%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b1/

    Και μερικά στοιχεία για την έμπνευση: Το πρώτο μου ήρθε περπατώντας στην παραλία της Χρυσής Ακτής - κάτι που μου συμβαίνει συχνά. Όσο για το δεύτερο, είναι πιο πρόσφατο και γράφτηκε μετά από μια μεγάλη περίοδο "ανομβρίας". Είχα πολύ καιρό να γράψω και προέκυψε κάπως σαν "ευχή". Είναι, ωστόσο, δυο ποιήματα με διαφορετική προσέγγιση του ρόλου του ποιητή και της ποίησης. Ενώ στο πρώτο διαφαίνεται μια περιπαιχτική διάθεση με ενοχή και ματαιότητα, το δεύτερο διαποτίζεται από ελπίδα και τονίζει τη χρησιμότητα της ποίησης και με ποιους τρόπους - μεταφορικά - μπορεί αυτή να προσφέρει στον κόσμο.