Το "ταξίδι"

 

Εξώφυλλο του συλλογικού τόμου ποιημάτων και διηγημάτων με θέμα το ταξίδι από τις εκδόσεις Παρέμβαση 

         Σε αυτή την ανάρτηση θα διαλέξω ως θέμα το ταξίδι, αν και με λίγο διαφορετική χροιά. Δημοσιεύω λοιπόν τρία ποιήματα που μιλούν για το προσωπικό ταξίδι της δικής μου ζωής αλλά και το δέος μπροστά στο "μεγάλο" - όπως λέγεται συχνά - ταξίδι, που αργά και σταθερά (στην καλύτερη περίπτωση 😏) πλησιάζει...

           Τα δύο πρώτα ποιήματα περιέχονται στην πρώτη μου συλλογή "Ένα μικρό πέρασμα" από τις εκδόσεις Οσελότος, ενώ το τρίτο περιλαμβάνεται σε έναν συλλογικό τόμο ποιημάτων και διηγημάτων από τις εκδόσεις Παρέμβαση με τίτλο "Ταξίδι". Πρόκειται για έναν βιβλίο πολύ αξιόλογο, γεμάτο συγκινητικές ιστορίες με δυνατή γλώσσα, αλλά και ποιήματα που αγγίζουν τις κρυφές γωνιές της ψυχής του αναγνώστη και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε.

Ελιά μου

Αναρίθμητα τρένα

πήγαν κι ήρθαν για μένα

που έψαχνα τη γαλήνη 

στη σκιά μιας ελιάς.

Μα η γαλήνη -αστείο!

Ταξιδεύει με πλοίο

και χορεύοντας φτάνει 

όπου θέλει ο νοτιάς. 

Βαλίτσες

Να εδώ. Σ' αυτό το λιμάνι

που 'ρχεται εκείνο το θεόρατο πλοίο

Το βλέπεις; Είναι ακόμα μακριά

μα μη νομίζεις πως αργεί,

ήδη ανοίγει την πόρτα.

Σε λίγο θα χάσκει μπροστά μας.

Τι σου 'λεγα; Α ναι. Λοιπόν, σ' αυτό το λιμάνι

κείτονται όλοι μου οι θησαυροί.

Όχι κάτι σπουδαίο, πραγματάκια μικρά.

Άλλα ήταν χρήσιμα συχνά,

άλλα ομόρφαιναν τις μέρες και τις νύχτες

κι άλλα μου θύμιζαν να περπατώ,

να στέκω, να χορεύω.

Κάποια μου έπεσαν τυχαία από τις τσέπες

ή τ' άρπαξε από το χέρι μου μία ριπή του ανέμου.

Και κάποια τα 'ριξα εγώ, αφού τα στοίβαξα προσεχτικά 

μες στις βαλίτσες

και τ' άφησα εκεί - τι να τα κάνω πια;

Να, είδες; Ήρθε και το πλοίο…

Το πέρασμα 

Τότε που ήρθες επιτέλους στον ύπνο μου,

ακόμα δεν με είχε σκεπάσει 

η νύχτα, όμως δεν αργούσε.

Τα μαλλιά σου καλαμιές και φύλλα και 

μ' αγκάλιασες σφιχτά και αφού έκλαψα,

σε ρώτησα πώς ήτανε το πέρασμα.

Ένα ποτάμι δροσερό που μπήκε μέσα μου,

ξεχείλισε, παρέσυρε ό,τι βρήκε ελαφρύ

και άφησε τις πέτρες μου 

να βυθιστούν στη λάσπη.

Το πρωί με ξύπνησαν κοάσματα.

Αν είναι Θε μου ένα ποτάμι, τότε ναι! 

Ας ξεχειλίσει και σε μένα. 

Ας με πάρει.

Γέφυρα ποταμού Άρδα στην Ελιά Έβρου - προσωπικό αρχείο