112

       Παραθέτω τέσσερα ποιήματά μου γραμμένα 3 χρόνια νωρίτερα αλλά δυστυχώς επίκαιρα κάθε χρόνο. 

Κίνδυνος ανάφλεξης 

Αυτές τις μέρες δε φυσάει τίποτα.

Ή μάλλον όχι. Φυσάει αναμονή, αναβρασμό.

Τα τελευταία καλοκαίρια των καιρών μας,

τόσο καυτά, τόσο σαδιστικά στεγνά,

μάθαμε να φοβόμαστε για κάτι ακόμα.

Γιατί να είναι, άλλωστε, όλη η ζωή μας καλοκαίρι;

Γιατί να ξέρουμε τι, πώς και από πού θα έρθει;

Μόνο ευχόμαστε να ’ναι "μακριά από μας".

Μας έμαθαν πως φταίμε εμείς (αν όχι η κακιά η ώρα).

Και τι να προτιμήσεις ύστερα; Η νηνεμία

να σε κάψει ή ο αέρας που ποθούσες;

Κι έτσι, στο ιδρωμένο μου κρεβάτι,

μετράω τις στιγμές αναβρασμού 

με τον ρυθμό των τζιτζικιών, που διακόπτει 

ήχος τρομαχτικός κι αφύσικος.

112 - μήνυμα για τον εγκέφαλό σας:

Βρίσκεστε σε περιοχή υψηλού κινδύνου.

Παρακαλούμε, εκκενωθείτε άμεσα.

Κουκλοθέατρο 

Μετά απ' όλα αυτά που έγιναν ξανά,

καταστροφή και απώλειες,

καπνό και στάχτη στα πνευμόνια 

και στα μάτια 

τέφρα της Γης, που τη χαϊδεύει τώρα ο άνεμος,

(γνώριζε ο δυστυχής κι αυτός πως θα τα κάψει όλα),

σε πόσες τεφροδόχους να χωρέσει; -

μοιρολογούν κάποιοι διαπρεπείς 

στο κουκλοθέατρο.

Κανονικά θα 'πρεπε να κλητεύουν 

τα πεύκα και τα έλατα και τις ελιές,

τις κουκουβάγιες, τα ελάφια και τους γύπες,

εκείνα να μιλήσουν για το έγκλημα.

Γιατί η δική μας η δικαιοσύνη 

σφήνωσε στα λαρύγγια όλων 

σαν τους κορμούς των ανεμογεννητριών,

που δε χωρούν βεβαίως να περάσουν 

από τις στενωπούς των μαυρισμένων λόφων.

ΥΓ: Μα έχω ήδη γράψει ένα ποίημα,

στο οποίο εκλιπαρώ και ικετεύω:

Όχι άλλη "στενωπό" κι άλλο "κλητεύω".

Δαδιά 

Ψάχνω να βρω μία φωλιά κι ένα αγαπημένο δέντρο.

Τα μάτια μου τα δυνατά δε με γελούν,

μα εύχομαι αυτά που βλέπω να 'ταν φάρσα.

Όχι μια οποιαδήποτε φωλιά ούτε ένα δέντρο όποιο κι όποιο.

Αυτά που έρχομαι και βρίσκω πάντα εδώ και χρόνια.

Μια όμορφη γωνιά μες στη δροσιά και ένα καταφύγιο 

πλάι στο ξέφωτο, που μας αφήνουνε ψοφίμια 

χέρια ανθρώπων.

Τι είδος αυτό κι άραγε τι σκεφτόσουν,

όταν του έδινες τη δύναμη της λογικής,

που καταχράστηκε μες στους αιώνες των αιώνων

αυτό το κτήνος, το χειρότερο της Γης;

Λυπάμαι, που θα σου το πω, όμως πιστεύω,

πως μας αδίκησες φριχτά.

Γιατί δε γίνεται, κάπου υπάρχει μέγα σφάλμα,

αν προτιμούν οι άνθρωποι απ' τη ζωή και από σένα 

τούτον τον μαύρο θάνατο και τα καμένα.

Σίγουρα τους παράπεσε η λογική μέσα σε αδιάφορα σφυρίγματα,

ανάμεσα σε μικροτσίπ, καλώδια, κρυπτονομίσματα

και φυσικά σε γραφειοκρατία και φακέλους

βαλμένους μ' επιμέλεια πάνω και κάτω απ' το τραπέζι.

Κι αφού όσο έπρεπε δε νοιάστηκες για μας

και η φωτιά σε κάποιους φαίνεται αρέσει,

πάρε κι εσύ δύο δαδιά στα χέρια σου 

και όσους φταίνε κάψ' τους μέχρι τέλους!

Κάν' το για σένα - άλλωστε, εμένα ποιος με χέζει;

Στους άσωτους γιους μου

Σας γέννησα στην ζωηρή ομορφιά της ωριμότητάς μου.

Και σας ανέθρεψα με προσοχή, 

όπως και όλα τα παιδιά μου.

Να μάθετε να στέκεστε, να σκέφτεστε, 

να επιβιώνετε σε κακουχίες και κινδύνους.

Και είχατε ολόκληρο οπλοστάσιο

από τη φύση κληροδοτημένο.

Ήσασταν το αγαπημένο της παιδί,

μέχρι που ήρθε η ώρα και κατάλαβε κι αυτή, 

πως ήσασταν και το πιο κακομαθημένο.

Γιατί εκμεταλλευτήκατε στο έπακρο 

και τη φροντίδα μου και τα χαρίσματά σας.

Σας πρόσφερα απλόχερα τον εαυτό μου και ύδωρ, 

μα εσείς θέλατε πάντα περισσότερα.

Αφού εξαπλωθήκατε σε βάρος όλων 

- των αδελφών και της μητέρας σας -

κι αχόρταγα ρουφήξατε το αίμα μας,

βαλθήκατε να τα καταστρέψετε όλα.

Σαν να σας φταίμε κι από πάνω.

Σαν να μη γίναμε θυσία στο βωμό 

της έπαρσης και της πλεονεξίας σας.

Και δε σας νοιάζει τίποτα, μονάχα παίρνετε 

και θα τα πάρετε στο τέλος όλα, όλα!

Κι ούτε καταλαβαίνετε πως μόνοι σας,

χωρίς εμένα και τ' αδέρφια σας, 

δε θα ’χετε ούτε μια ζωής σταγόνα.

Εγώ θα είμαι πάντα εδώ για σας

- σίγουρα και μετά από σας -

όπως με καταντήσατε με ό,τι μου απομένει. 

Κατεστραμμένη, μισοζώντανη, μετρώντας

πάνω μου πτώματα των παιδιών μου,

θα συνεχίσω να γυρνώ και να υπάρχω.

Εσείς και τα παιδιά σας όμως όχι.

        Περιλαμβάνονται όλα στην υπό έκδοση συλλογή "Αγαπητοί κύριοι ένορκοι" από τις Εκδόσεις Κέφαλος.

Φωτογραφίες από το διαδίκτυο, Δαδιά 2023