Πτυχές του έρωτα

 

Διαδίκτυο (dreamstime)

Με την ευκαιρία της γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου, δημοσιεύω σήμερα τέσσερα ποιήματα από την πρώτη μου συλλογή, "Ένα μικρό πέρασμα" (Εκδ. Οσελότος).

Απόσταση (χαϊκού)

Δυο πεταλούδες 

κυνηγιούνται στα άνθη.

Μου λείπεις πολύ.

Σχέση καταδικασμένη (λίμερικ)

Μια αράχνη κι ένας μέρμηγκας τρελά ερωτευμένοι

Έκλεισαν ραντεβού στις οχτώ στη Μενεμένη.

Μα λίγο πριν να πάει οχτώ,

πιάστηκε ο μέρμηγκας σ’ έναν ιστό 

κι η αράχνη βρέθηκε σε μια τρύπα πεσμένη.

Νεκρή φύση

Εσύ πάντα κοιτούσες αγέρωχα πέρα μακριά

σαν υπέροχο άγαλμα

κι εγώ στο σκαμπό καρφωμένη

παρήγγειλα μία καράφα έρωτα

και την ήπια μονορούφι, αδιάλυτη,

έτσι που κάηκαν τα σωθικά μου 

- μα τι γλυκό μεθύσι!

Και αφού κάηκα καλά καλά,

ζωγραφίζω με δάχτυλα κάρβουνα 

προσπαθώντας να αναστήσω τη μνήμη. 

Πέρασε μέσα

Καλώς τον! Εσύ

δε χρειάζεται να συστηθείς.

Όλοι εδώ σε ξέρουν καλά

κι αναμφίβολα έχεις ταλέντα πολλά.

Εσύ είσαι που σκορπάς αφειδώς τα χαμόγελα

και σε κάθε αρχή ευφραίνεις την καρδιά.

Εσύ είσαι που δίνεις νόημα στη ζωή

και κάνεις τη γη να γυρνά.

Εσύ άμα φυσήξεις, δε μένει όρθιος

κανένας και παίρνεις μυαλά.

Εσύ που δεν κρύβεσαι, δεν μπορείς να κρυφτείς,

καμία κρυψώνα δε σε χωρά.

Εσύ φέρνεις ναυτία, τις γνωστές πεταλούδες,

ως και ανορεξία κι απώλεια κιλών,

εναλλαγή όπως λένε χιλιάδων χρωμάτων

και χαμήλωμα των οφθαλμών.

Και κάποιες φορές φέρνεις λιποθυμία,

ενίοτε και άσπρισμα μαλλιών.

Εσένα να γίνει το θέλημά σου,

φουρτουνιασμένη θάλασσα κι έναστρε

 ουρανέ.

Εσύ ό,τι πεις και όλα δικά σου.

Πέρνα λοιπόν, από μένα είναι "ναι".